Tygodnik “Wprost” kochałam zawsze miłością wielką i - jak mi się nawet przez moment zdawało - prawie odwzajemnioną. Ale za to, jak pięknie wkręcił nas wczoraj, należy mu się co najmniej Pulitzer. No bo przecież nie nagroda Darwina.

Wczoraj mianowicie moi niezrównani idole zamieścili na stronie internetowej fragmenty wywiadu z panią rzecznik Sowińską. Sama się zastanawiałam, jak to możliwe, że rzeczniczka wpadła na pomysł, który przerabiali już baaardzo dogłębnie Amerykanie parę lat temu. Założyłam, że ktoś z jej otoczenia zapodał jej szczątkowe jedynie informacje - czyli powiedział, że jest problem propagandy homoseksualnej w “Teletubisiach”, ale zapomniał ją poinformować o tym, że w Stanach jej tropienie skończyło się kupą śmiechu. Mimo wszystko coś mi w tym wszystkim nie grało.

No i przeglądam sobie dziś papierowy “Wprost”, a tam rzecz następująca (boldem pytania dziennikarzy tygodnika):

Wprost: Niektórzy twierdzą, że homoseksualizm jest promowany nawet w bajce “Teletubbies”.

Sowińska: Słyszałam o tym problemie. Sprawa jest niezwykle delikatna, bo ta bajka jest wyjątkowo przez dzieci lubiana. Mnie się zdarzyło kiedyś obejrzeć jeden z odcinków i muszę przyznać, że te postaci wydały mi się bardzo sympatyczne. Jest jednak prawdopodobnie problem jednej z postaci

Tinky Winky?

Zauważyłam, że ma damską torebkę, ale nie skojarzyłam, że jest chłopcem. W pierwszej chwili pomyślałam, że ta torebka musi temu teletubisiowi przeszkadzać. Taki balast niepotrzebny. Później się dowiedziałam, że w tym może być jakiś ukryty homoseksualny podtekst.

Zareaguje pani?

Poproszę moich psychologów z biura, by obejrzeli bajkę „Teletubbies” i ocenili, czy może być ona pokazywana w telewizji publicznej i czy sugerowany problem naprawdę istnieje.

Bardzo nie lubię słowa “manipulacja”, którym obrzuca się nonstop dziennikarzy. Ale zważywszy, że wczoraj nam zaserwowano poucinane fragmenty wypowiedzi, bez pytań dziennikarzy, za to opatrzone wyrażeniami typu: “twierdzi Sowińska”, “deklaruje Sowińska”, trudno jest mi znaleźć inne odpowiednie określenie na to, co się wczoraj działo. Padliśmy ofiarą manipulacji.

Zgrabnej, w gruncie rzeczy dowcipnej i profesjonalnie zrobionej, mimo to jakoś mi się ręce same nie składają do oklasków. Bo zrobiła się afera, a rzecznik Sowińskiej oberwało się w sumie niesłusznie. Zgrzeszyła głównie naiwnością. Skąd mogła wiedzieć, że podkładają jej właśnie odgrzewaną świnię? Nawet my, dziennikarze, zorientowaliśmy się, że to nie polski wynalazek dopiero kilka godzin po internetowej publikacji “Wprost”!

Rzeczniczce jest dziś zapewne strasznie głupio, tym bardziej że wezwał ją na dywanik sam marszałek Dorn, który zarzucił jej, że naraża urząd państwowy na śmieszność. Faktycznie naraża, choć nie całkiem świadomie. Zastanawia mnie jednak, czy ona w ogóle wie, że istnieje taki wynalazek jak autoryzacja? Dała się wkręcić, OK, zdarza się. Mogła to wyciąć. Mogła szybko się wycofać.

Tymczasem zamiast zakończyć sprawę szybko i w miarę elegancko, ona wciąż tłumaczy, że co prawda nie uważa “Teletubisiów” za szkodliwe, ale warto im się przyjrzeć, bla bla bla. Warto to się co najwyżej od nich odczepić!

Tym bardziej, że - jak twierdzi psycholog dziecięcy i redaktor naczelna pisma “Rodzice” Magdalena Borzymińska - teletubisie najzwyczajniej w świecie są bezpłciowe. Nie są ani dziewczynkami, ani chłopczykami. Są stworkami z kosmosu. To tylko lektorzy mówią damskimi bądź męskimi głosami. Bo i jak niby miałyby mówić?

Zostawmy w końcu malutkie teletubisie!

Swoją drogą, ci mili państwo od wywiadu z Sowińską, Katarzyna Nowicka i Marcin Dzierżanowski, musieli mieć wczoraj niezły ubaw, że tak pięknie udało im się podpuścić cały polski internet. Gratulować jednak nie będę. Pozostanę przy prawie odwzajemnionej miłości.

by Marta Wawrzyn, 28.05.2007